<p>Jan Noeverman</p>

Jan Noeverman

(Foto: )
Muskathjan

Gelijkheid

  Nieuwsflits

Gelijkheid is in Nederland een belangrijke waarde. Dat werd de afgelopen weken op verschillende momenten duidelijk. Ik denk allereerst aan de maatschappelijke ophef die ontstond toen bleek dat in Staphorst kerkdiensten werden gehouden met zeshonderd mensen tegelijk. Dat er voor religieuze instellingen uitdrukkelijk een uitzondering geldt, lijkt voor veel Nederlanders oneerlijk. Als de regering de coronamaatregel afkondigt dat in ruimtes binnen niet meer dan 30 personen bij elkaar mogen komen, dan moet dat toch ook voor kerkgenootschappen gelden?

Een tweede voorbeeld is de maatschappelijke ophef rond de vakantie van de koning en zijn gezin. Als de regering het dringende advies geeft niet naar het buitenland op vakantie te gaan, dan geldt dat toch ook voor de koning?

Tegelijk is gelijkheid ook een lastig begrip. We hebben in Nederland nu eenmaal maar één koning. Op allerlei manieren is zijn leven en dat van zijn gezin niet te vergelijken met het leven van een ander. Juist het feit dat hij als koning anders is dan iedere andere Nederlander zorgt voor de maatschappelijke ophef. Er zijn veel meer Nederlanders die toch naar het buitenland op vakantie gaan of gegaan zijn. Maar dat is veel minder interessant. Juist omdat de koning anders is, vinden we het blijkbaar belangrijk dat hij zich toch zoveel mogelijk gedraagt als een gewone Nederlander. Zou daar stiekem niet jaloezie achter zitten?

Jaloezie is waar Rosanne Hertzberger op uit komt in een column in het NRC met als titel: Staphorst als jaloersmakend voorbeeld. Haarfijn legt zij uit dat kerkgang anders is dan het bezoeken van een café, een concert, het theater. Dat is in de grondwet terecht zo geregeld. Zij verbindt dat aan tolerantie: toestaan dat minderheden de vrijheid hebben om iets anders te geloven en hun leven op een andere manier te willen leiden dan de meerderheid. En, schrijft zij, “ja, ideologische, politieke en religieuze gronden zijn belangrijker en diepgaander, essentiëler voor het leven, dan de behoefte een concert te bezoeken of bier te drinken.” Haar conclusie is dat het ergens jaloersmakend is “dat er iets zo belangrijk in hun leven was, iets heiligs, iets wat boven alles ging, waarvoor het noodzakelijk was om ook in coronatijden ergens lijfelijk op te komen dagen.”

Haar column zette mij aan het denken: waarom ga ik eigenlijk naar de kerk? Wat is voor mij het heilige dat boven alles gaat? De vervolgde kerk laat zien dat kerken gesloten kunnen worden, dat samenkomsten in de Naam van Jezus verboden kunnen worden, dat Bijbels en christelijke boeken verboden kunnen worden, maar dat desondanks mensen tot geloof komen in Christus. Het leert mij telkens weer dat God Zelf de Heilige is. Door Woord en Geest overtuigt Hij van zonde en genade. Jezus Christus, de Zoon van de levende God, regeert en heeft macht over hemel en aarde. Deze Koning en Hogepriester is in alles aan ons mensen gelijk geworden, maar zonder zonde. Deze zelfgekozen gelijkheid van God Die mens werd om uit liefde zondaren te redden gaat alles te boven.

Jan Noeverman doet in oktober 2021 mee aan de Muskathlon in Zuid-Korea. In deze krant schrijft hij regelmatig over zijn voorbereidingen en de vervolgde christenen in Noord-Korea. 

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden