<p>Jan Noeverman</p>

Jan Noeverman

(Foto: )
Muskathjan

Twee werelden

  Nieuwsflits

Het laatste half jaar heb ik steeds vaker het gevoel dat ik in twee werelden leef. De ene wereld is de digitale wereld waarin ik dagelijks veel tijd doorbreng. Sinds begin maart werk ik volledig thuis. Al het werk - het geven van lessen, vergaderingen met collega’s en het gezamenlijk ontwikkelen van een nieuw onderwijsprogramma voor het eerste jaar van de opleiding- voer ik uit achter een beeldscherm. Gelukkig heb ik sinds begin mei een goed ingerichte werkplek en hoef ik niet meer les te geven via een laptop op de strijkplank in een koud huis, zoals in het voorjaar!

De andere wereld is de “echte” wereld buitenshuis. Een wereld die zich vaak beperkt tot mijn directe omgeving. Een wereld waar ik soms even mag binnenstappen om bijvoorbeeld naar de winkel te gaan, de hond uit te laten, te fietsen of hard te lopen of een kerkdienst te bezoeken. Hoewel de gevolgen van corona ook daar merkbaar zijn, ervaar ik wel een contrast met het dagelijkse thuiswerken. Buiten op straat lijkt het soms alsof het gewone leven weer redelijk op gang gekomen is.

Vorige week ging die buitenwereld voor mij even wat verder open. Voor het eerst in een halfjaar bezocht ik een aantal studenten op hun stageplek bij bedrijven in de regio. Het verraste mij hoe prettig het voelde om onderweg te zijn en nieuwe mensen te ontmoeten. Ik vond het een verademing. Wat is dat een wereld van verschil: online contact of een gesprek van persoon tot persoon.

Ineens drong weer dieper tot mij door dat de wereld buitenshuis veel groter is dan wat ik er dagelijks van zie. Ik moest denken aan al die mensen, dichtbij en veraf, die gebukt gaan onder de gevolgen van het coronavirus. Aan mensen in verzorgingshuizen die nooit naar buiten kunnen, aan mensen die hun baan verloren hebben, aan mensen die in de Randstad in een flatje of studentenhuis wonen, aan mensen in quarantaine, aan mensen met een beperking, aan mensen in de zorg, aan mensen die corona hebben gehad en nog altijd de gevolgen daarvan merken. Aan mensen in de vele sloppenwijken wereldwijd, aan mensen in vluchtelingenkampen zoals op Lesbos, en aan mensen in gevangenissen onder erbarmelijke omstandigheden zoals in Noord-Korea.

Voorlopig zijn de gevolgen van het coronavirus wereldwijd in het dagelijkse leven nog zichtbaar. Waar mijn wereld klein is geworden, mag ik weten dat de HEERE de hele wereld in Zijn hand heeft. Met de woorden van Psalm 95: “Want de HEERE is een groot God, ja, een groot Koning boven alle goden. In Zijn hand zijn de diepste plaatsen van de aarde en de toppen van de bergen zijn van Hem. Van Hem is ook de zee, want Híj heeft haar gemaakt, Zijn handen hebben het droge gevormd. Kom, laten wij ons neerbuigen en neerbukken, laten wij knielen voor de HEERE, Die ons gemaakt heeft.”

Jan Noeverman doet in oktober 2021 mee aan de Muskathlon in Zuid-Korea. In deze krant schrijft hij regelmatig over zijn voorbereidingen en de vervolgde christenen in Noord-Korea.

Meer berichten