Veel deelnemers aan de Ladies Park Run komen juichend over de finish: zij hebben hun doel bereikt. Foto: Jolien van Gaalen.
Veel deelnemers aan de Ladies Park Run komen juichend over de finish: zij hebben hun doel bereikt. Foto: Jolien van Gaalen. (Foto: Jolien_van_Gaalen)

'En we gaan gewoon weer door!'

  Ingezonden

door Team Parkgebouw

Terwijl de dreunende drums van Slagerij van Kampen nog natrillen in het gebouw, wordt de Oude Dame langzaam weer wakker. Het is vroeg, maar de vogeltjes fluiten nog steeds. Toen we vannacht de deur sloten, lieten ze ook al druk van zich horen. Ach, aan het begin van de lente is iedereen de weg een beetje kwijt. Buiten is het licht, een beetje heiig en niet te warm. De geur van vochtig gras kruipt in onze neuzen. Perfect weer om te rennen!

RIJSSEN - De koffie loopt en langzaam druppelt de organisatie van de Ladies Park Run binnen. Wanneer even later ook de eerste deelnemers zich melden wordt de muziek gestart. Eerst rustig, maar hoe drukker het wordt, hoe opzwepender. Twee van onze collega's doen mee, toppers zijn het! Wij hebben het na de eerste helft van de eerste editie al opgegeven. Alle eer dus aan deze twee dames die onze honneurs waarnemen. Tussen de lopers staat ook een groepje in zwart en roze. Zij doen vandaag mee omdat hun lichaam hen een tijdje in de steek heeft gelaten. Nu, na een periode van hard terugvechten, zijn ze er weer klaar voor. Deze loop staat synoniem aan de periode die zij mee hebben gemaakt, of waar ze nog middenin zitten. Gestart met een dubbel gevoel van angst voor wat komt en goede moed voor wat mogelijk is. Halverwege, afgepeigerd, ligt er nóg zo'n ronde voor hen en zakt die moed wel wat in de (hardloop)schoenen. Maar dan, in de verte, de eindstreep. En door! Vooruitkijkend en met hernieuwde energie, bundelen zij de krachten. Huilend, maar juichend komen ze samen over de finish. Wat er ook nog komt, dit doel is bereikt. En dat geldt niet alleen voor hen. Al die honderden ladies lopen met hun eigen verhaal. Misschien zijn ze net weer gestart, nadat een nieuw mensje hun leven en lichaam op de kop gooide. Misschien rennen ze wel om de ballast van een groot verlies achter zich te laten. Of ze lopen gewoon omdat ze het fijn vinden. Iedereen heeft haar eigen doel om mee te doen, dat ze op deze dag in ieder geval hebben behaald.

Oude bekenden
Een paar uur later is alles weer rustig. Aan de bar wordt de Ladies Park Run geëvalueerd. Pilsje erbij, dat dan weer wel. Wij bereiden ons voor op onze volgende gasten, want er komen 'oude bekenden' op bezoek. Het Orkest van het Oosten gaat een aantal fijne Weense klassiekers spelen. Dat wordt een rustige avond in vergelijking met de afgelopen 24 uur. Denken we... maar ach, het gaat altijd anders dan gedacht. Maakt niet uit, we verheugen ons er tóch op.

In het Volkspark is ook alles weer als vanouds. Alsof er niet net nog vele dames vol euforie achter de, soms wat te snelle, 'hazen' liepen en naar de frisse lucht van onze eigen Rijssense groene long snakten. Vogels fluiten weer naar hartenlust, over het veld zien we een eekhoorntje rennen en een jonge pauw maakt de boerderij-haan het hof. Ook een beetje de weg kwijt deze lente. In de nog steeds heiige lucht klingelt het klokje drie keer. En net als al die dames die vandaag al hun energie cadeau hebben gegeven aan het goede doel én zichzelf, sluit onze Dame even genietend haar ogen. Perfect weer voor een hazenslaapje... Maar dan gaat de bel, een jongedame met een grote muziekkoffer op haar rug staat voor de deur. 'Sorry, ik ben een beetje vroeg, ben met de trein...'. Dat hadden we al gedacht. En door! Wij hebben gewoon vele doelen op deze dag. Dus glimlachen we naar de dame bij de deur: 'Geeft niets hoor, kom d'r lekker in!'

Meer berichten