Henk Willems werd op 8-jarige leeftijd lid van de muziekvereniging H.M.V., waar hij nu nog steeds op de bugel speelt.  Foto: Van Gaalen Media
Henk Willems werd op 8-jarige leeftijd lid van de muziekvereniging H.M.V., waar hij nu nog steeds op de bugel speelt. Foto: Van Gaalen Media (Foto: Jolien_van_Gaalen)

Henk Willems al 82 jaar lid van H.M.V.

Nog steeds stapt Henk Willems (90) elke dinsdagavond de repetitieruimte van de Holtense Muziekvereniging binnen. "Zolang ik lucht heb, ga ik door", vertelt Henk lachend. Op 8-jarige leeftijd is hij lid geworden van de Holtense Muziekvereniging (H.M.V). "Mijn opa, vader en oom waren ook lid. Muziek zit dus in de familie."

Door Jolien van Gaalen / Van Gaalen Media

HOLTEN - Henk is al 82 jaar lid, voordat de fusie met een andere muziekvereniging had plaatsgevonden. "In de oorlog hebben de Duitsers de repetitieruimte in gebruik genomen en repeteerden de leden bij een bakkerij. "Na de aftocht van de Duitsers kwamen wij daar weer terug", vertelt Henk. "In de repetitieruimte vond ik een boek van J.B. Arban, dat ik nog steeds heb. Uit dit muziekboek heb ik veel geleerd, zoals chromatische toonladders."

Fusie

H.M.V viert dit jaar het 75-jarig bestaan. Maar er is nog een jubileum: de kringloopwinkel aan de Keizersweg 39, dat wordt gerund door H.M.V., bestaat in oktober 40 jaar. Daarom wordt er dit najaar iets georganiseerd, wat is nog niet bekend. In 1945 is H.M.V samengegaan met het christelijke Excelsior en dat is de officiële oprichtingsdatum. De naam Holtense Muziekvereniging bleef behouden, daar stond tegenover dat er niet op zondag werd gespeeld. "Nu is het iets aangepast en mag het als het een kerkelijk evenement betreft", vertelt bestuurslid en zoon Gerrit Willems. Op 10 mei 1945 kwamen de besturen van beide verenigingen samen om een akkoord te bereiken over financiën en instrumenten. "Op dat moment kwam op de radio het bericht dat de Duitsers zich hadden overgegeven", aldus Gerrit, die de geschiedenis van de vereniging op een rijtje heeft gezet. "Een opmerkelijk nieuw begin, want het was niet altijd koek en ei tussen H.M.V. en Excelsior. Zo hebben beide korpsen in 1933, bij de viering van het 25-jarig ambtsjubileum van burgemeester Baron van der Borch van Verwolde, opzettelijk een andere mars gespeeld terwijl ze elkaar passeerden. Pas in de bezettingstijd van 1940 tot 1945 vonden mensen met grote tegenstellingen elkaar. In het laatste oorlogsjaar werkten beide verenigingen samen om kinderen tijdens de hongerwinter op te vangen bij gastgezinnen."

'Hele mooie ervaring'

"In 1975 is H.M.V. Nederlands kampioen geworden bij het concours in Arnhem, dat is me zeker bijgebleven", zegt Henk. "Dat is het hoogste wat je kan halen." Maar ook de reis naar Polen in 1993 heeft indruk gemaakt, zowel bij Henk als Gerrit. "Het was een uniek uitstapje", vertelt Gerrit. "De mensen waren erg gastvrij, alles was prima voor elkaar bij de optredens. Voor eten werd ook gezorgd: daar moesten we wel even aan wennen, maar het kwam uit een goed hart. Al met al was het een hele mooie ervaring voor ons, want de hele stad liep zowat uit voor onze optredens bij onder meer een kerk, theater en op straat. Er moest veel geregeld worden, maar het was zeker de moeite waard." Ook komen leden van de vereniging regelmatig in Winterberg, de partnergemeente van Holten. "Daar zijn we al een paar keer geweest voor optredens. Het is een uitwisseling, dus Sint Jacobi komt ook hiernaartoe."

Commotie op straat

In al die jaren heeft Henk veel meegemaakt. "Tussen circa 1950-1955 maakt het orkest elk jaar een muzikale rondgang door het dorp. Het was een gebruik om langs de huizen van ieder lid te lopen tijdens deze rondgang door het dorp. Alleen bij Gert-Jan Meijer niet, tot zijn grote ergernis. Tijdens de rondgang deed hij op een gegeven moment de trom af en zette deze op grond. Hij deelde mee dat hij niet verder ging voordat we nu ook eens bij zijn huis langsgaan. Na enige commotie en overleg op straat kreeg Meijer zijn zin. In de tijd daarna werd de route meermalen uitgebreid zodat de stoet langs de huizen van alle leden ging. Zo had Meijer toch wat bereikt met zijn protest en meerdere muzikanten een plezier gedaan." Daarnaast is er het verhaal van Haan 'n Saas, die op de trom speelde. "Hij had een plek in het midden van het korps, maar had zoveel ruimte dat je bijna niet naast hem kon lopen. Want hij sloeg met de stokken al zwaaiende van links naar rechts. Met de linkerstok sloeg hij op de rechterkant en met de rechterstok op de linkerkant van de trom. Daarom kreeg hij uiteindelijk een speciale plek."

Henk speelt nu tweede bugel. "Hij heeft bijna nooit een repetitie overgeslagen, alleen als hij ziek is", zegt Gerrit. "En dat ben ik maar zelden", voegt Henk toe. Hij krijgt hulp van mede-muzikanten. "Als de dirigent aangeeft waar te beginnen kan ik dat niet zo snel meer vinden." Gerrit: "Annemarieke Broekmaat en Marianne Paalman helpen hem hierbij. Zo zorgen zij ervoor dat hij plezier in muziek houdt." "Het gaat me minder makkelijk af, maar zolang ik er plezier in heb, ga ik door", sluit Henk af.

Rode draad

Muziek loopt als een rode draad door de familie: zowel Gerrit als zijn broer Harry zijn lid. Gerrit werd op 14-jarige leeftijd actief bij de drumband. "Noten wilde ik niet leren, dus de instructeur zette nieuwe muziekstukken op een cassettebandje zodat ik het thuis kon naspelen. Ik ben absoluut niet gepusht, maar ik ben er gewoon mee opgegroeid."

Meer berichten