Foto: René Tönies

Ouderwets genieten in nieuw jasje

door Team Parkgebouw

RIJSSEN - "Mooi dat 't zo kan!" Lachend trekken onze gasten de jas aan. Bij de balie blijven ze even staan, kijkend naar de kaartjes met 'Harm'-teksten. 'Stille mear mien tuutje'… hé, dat klinkt bekend, net nog gehoord.

Harm en de revue, die waren natuurlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ontstaan uit de Ter Horst Revue en Toneelvereniging 't Honk was de Rijssense Revue Agteresch' eerste 'kindje'. Na decennia zijn Wilm en Dientje die onophoudelijk op elkaar 'bekkeren' en samen met hun buren in het Riessense 'stroatje' in de meest hilarische situaties terechtkomen voor vele Rijssenaren nog een feest van herkenning.

Moerstaal
Onze gasten blijven nog even praten bij de balie. Het zijn geen Rijssenaren, maar zijn wel regelmatig in het oosten van het land. En wanneer ze hier zijn, komen ze altijd een avondje naar een voorstelling. En nu dus naar de revue. Op de vraag of ze alles hebben kunnen verstaan, antwoorden ze bevestigend. "Ja hoor! En ach, als we dan soms de clou niet helemaal begrepen, dan moesten we toch lachen om de reactie van de rest van het publiek." Al met al vonden ze het een heerlijke avond, ondanks dat het Rijssens dialect niet hun moerstaal is. Nadat ze afscheid hebben genomen, lopen ze naar buiten en laten een koude windvlaag naar binnen.

Een aantal echte Rijssenaren loopt richting garderobe. Verstokte revue-fans, die we vooral bij dit soort lokale culturele evenementen zien. Met veel lawaai komen ze via de andere kant van de balie weer teruglopen. De jassen aan, dassen om en wanten bij de hand. We vragen of ze het leuk hebben gevonden. Dát hebben ze. Een topavond was het! Enorm gelachen en gezellig geborreld. Wat wil je nog meer?

We hebben al onze gasten gesproken op hun weg naar buiten en zonder uitzondering waren ze positief en enthousiast over deze revue. Hilarisch, vlot, herkenbaar… Kortom: ouderwets genieten in een nieuw jasje!

Kiek oet
Na een tijdje is het restaurant al aardig leeggestroomd en zijn ook garderoberekken leeg. We controleren de kleedkamers, waar alle kostuums liggen en de geur van gehaktballen nog prominent aanwezig is. Op onze weg terug doen we alle lichten uit en deuren op slot. Bij de buitendeur staat voor de laatste gasten nog het bord: 'Kiek oet, 't is glad'. Hopelijk is iedereen veilig thuis gekomen. Na zo'n mooi weekend willen we geen ongelukken.

In het restaurant gaat de muziek nog één keer harder en terwijl het laatste rondje uitmondt in een heuse stoelendans, maken wij glimlachend de bar schoon. Mooi dat 't zo kan!

Kaarten
Voor de voorstellingen op vrijdag 8 en zaterdag 9 februari zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar. Deze zijn te bestellen via de website.

Meer berichten