Foto: Alphons Nieuwenhuis.
Foto: Alphons Nieuwenhuis. (Foto: Alphons Nieuwenhuis)

'Net als Ahmet Ertegün doe ik ook niet aan hokjes'

door Team Parkgebouw / Bianca Bartels

RIJSSEN - De van oorsprong Turkse zangeres, pianist en componist Karsu komt op zaterdag 17 februari naar Rijssen met de nieuwe voorstelling Plays Atlantic Records. De artiest brengt liedjes ten gehore uit de tijd dat Atlantic Records net begon. Bezoekers worden meegenomen naar de wereld van de jazz & blues.

"Karsu speelt een ode aan Ahmet Ertegün, de oprichter van Atlantic Records. De voorstelling is een muzikale zoektocht naar haar inspirator," vertelt een woordvoerder. "Hij was een platenbaas bij wie de artiesten hun 'eigen ding' mochten doen, dat bleek een goede route naar succes." Het concert begint om 20.00 uur in de Van Dam Zaal van het Parkgebouw. Kaarten kosten 19,50 euro. 

Het zaadje voor de voorstelling 'Karsu plays Atlantic Records' werd ruim tien jaar geleden al geplant. Karsu won op haar zestiende een muziekconcours in het Concertgebouw en mocht daardoor in de befaamde New Yorkse Carnegie Hall spelen. Een meisje met Turkse roots dat jazz speelde, dat vonden mensen nogal apart.

Maar daar in New York ontdekte Karsu dat er nog iemand met een Turkse achtergrond in de Verenigde Staten gek was van jazz, rythm and blues en soul. Dat was Ahmet Ertegün (1923-2006), de oprichter van het platenlabel Atlantic Records, die muziek van grootheden als Ray Charles, Aretha Franklin en The Rolling Stones had uitgebracht. Ze wilde hem dolgraag spreken, had inmiddels contact met zijn assistent, toen hij plotseling overleed. Weg droom. Maar haar fascinatie voor de man was geboren.

Drie eigen albums, een Edison en honderden (internationale) concerten later duikt Karsu in het leven en de eigenzinnige muziekkeuze van haar grote inspirator. In deze voorstelling speelt zij dus een keer geen eigen composities, maar een ode aan Ertegün én aan veel artiesten die hij groot maakte. Dat doet ze door het verhaal te vertellen van ambassadeurszoon Ertegün die in de jaren dertig al dwars door de segregatie heen zwarte artiesten, onder wie Duke Ellington, liet optreden in de villa van zijn ouders. Daarbij zingt ze veel hits van onder meer Ella Fitzgerald, Aretha Franklin, Eric Clapton en Led Zeppelin. Karsu: "Ahmet stapte over grenzen heen, ik doe dat ook graag en ik hoop dat ik mensen die komen kijken daar ook mee kan inspireren. Tegelijkertijd is de voorstelling ook gewoon een fijne avond boordevol muziek."

Waarom wilde je in 2006 zo graag Ahmet Ertegün ontmoeten?

Karsu: "Diep van binnen wist ik wel dat ik graag jazz speelde, maar ik was nog jong en hoopte op een soort goedkeuring van hem, een schouderklopje. Ik dacht dat hij, met dezelfde roots als ik, me zou snappen. Veel Turken die in een ander land wonen, kiezen juist voor traditionele Turkse instrumenten, en ik had zelf jarenlang klassiek gespeeld voor ik jazz ontdekte - wat ik heerlijk vrij vond en waarin ik zo veel van mijzelf kwijt kon. Ik hoopte dat hij tegen mij zou zeggen: inderdaad, jazz is veel vetter."

Wat heb je van hem geleerd?' Hij is een rolmodel voor mij, op veel vlakken, ook al heb ik hem dus nooit zelf gesproken. Ik hou van zijn grensoverschrijdende werk. Hij dacht niet in hokjes. Ahmet Ertegün bracht muziek uit met zwarte en witte muzikanten, met mensen uit de Verenigde Staten en uit Engeland, en in veel verschillende stijlen. Dat past bij mij en daar laat ik me door aansteken. Ik doe ook niet aan hokjes. In deze voorstelling speel ik reggae, jazz, poppy nummers, Turkse muziek en rock. Het is een cliché, maar muziek brengt mensen bij elkaar. Ik wil graag laten zien dat we meer overeenkomsten hebben dan verschillen. Muziek is een mooi middel om dat te laten voelen, want wat je achtergrond of leeftijd ook is, de muziek kan binnenkomen."

Waarom wil je dit verhaal zo graag vertellen?
'Ik hou van Ertegüns lef. Als tiener nodigde hij zijn zwarte muzikantenvrienden al uit om in de paleisachtige ambassadeursresidentie van zijn rijke witte ouders te komen spelen. Dat was enorm tegen de gebruiken in, maar hij deed het. Hij had bezoekers geregeld, alleen kwamen toen de artiesten maar niet opdagen. Een halfuur na aanvang kwam de kokkin vragen wat ze moest met al die zwarte mensen in de keuken. Bleek dat de artiesten door de achterdeur naar binnen waren gegaan omdat ze nooit bij blanke mensen door de voordeur mochten gaan. En toen waren ze bij het personeel blijven zitten wachten. Ertegün heeft ze nadrukkelijk alsnog door de voordeur naar binnen laten komen en toen begon de show in een prachtige zaal met pilaren en kroonluchters. De Turkse ambassaderesidentie was hierdoor een van de eerste plekken in Amerika waar Afro-Amerikanen via de voordeur naar binnen mochten. Twee jaar geleden ben ik uitgenodigd om zelf in die ambassadeurswoning in Washington op te treden. Ik ben in die keuken gaan staan en heb het gevoel van die artiesten diep tot me door laten dringen. In de voorstelling zing ik nu het nummer 'A change is gonna come' en dan zit ik met mijn gevoel echt in dat huis. Dan voel ik mijn woede over dat mensen zich zo kunnen afscheiden van anderen omdat ze zich beter voelen, en dat dat op sommige plekken nog steeds actueel is.'

begon de show in een prachtige zaal met pilaren en kroonluchters. De Turkse ambassaderesidentie was hierdoor een van de eerste plekken in Amerika waar Afro-Amerikanen via de voordeur naar binnen mochten. Twee jaar geleden ben ik uitgenodigd om zelf in die ambassadeurswoning in Washington op te treden. Ik ben in die keuken gaan staan en heb het gevoel van die artiesten diep tot me door laten dringen. In de voorstelling zing ik nu het nummer 'A change is gonna come' en dan zit ik met mijn gevoel echt in dat huis. Dan voel ik mijn woede over dat mensen zich zo kunnen afscheiden van anderen omdat ze zich beter voelen, en dat dat op sommige plekken nog steeds actueel is."

Hoe is het om dit keer geen eigen nummers, maar allemaal muziek van anderen te spelen?

'Het is mooi om even pauze te nemen van het componeren van mijn eigen muziek. De creativiteit krijgt dan weer ruimte om te borrelen. Ik vond het ook heel leuk om de muziek van al die grote namen te analyseren en samen met de band te arrangeren. Ik heb daar veel van geleerd en het brengt me weer op ideeën voor mijn eigen composities."

Foto's: Alphons Nieuwenhuis.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox