Jan Wessels.
Jan Wessels. (Foto: Jan Wessels)

Op naar Jordanië deel 6: een tussendoel voor ogen

Het nieuwe jaar is weer begonnen. Ik heb mijn hardloopschema gemaakt. Ik heb besloten om op zaterdag 7 april de halve marathon van Ommen te gaan lopen als voorbereiding op Jordanië. De halve marathon van Ommen is in 2001 uitgeroepen tot 'groene halve marathon'. Deze naam heeft de wedstrijd verdiend omdat deze door het prachtige groene Vechtdal loopt. Vanaf het startpunt op de atletiekbaan gaan we de natuur in! Dit is altijd een goede stimulans, omdat ik nu een (tussen)doel voor ogen heb, waar ik me op kan richten bij mijn trainingen. De tijdregistratie tijdens de halve marathon wordt gedaan met een chip. Deze wordt door de organisatie ter beschikking gesteld. Elke chip bevat een unieke code. De code wordt gelezen door de dunne antennematten op de weg, voorzien van de bijbehorende tijd. Deze wordt doorgegeven aan de centrale computer van de organisatie. Hier worden codes, tijden, startnummers en persoonsgegevens samengebracht en kan snel en goed een uitslag opgemaakt worden. Laatst heb ik de eerste hardlooptraining van 2018 gedaan. Met de atletiekvereniging hebben we de tunnelloop gelopen. Dit is een trainingsrondje door alle tunnels van Rijssen.Het voordeel van deze training is dat je spieren extra worden belast en getraind. Je hebt namelijk extra kracht nodig als je in de tunnels loopt. We lopen ongeveer negen kilometer per uur. Dit is een lekker tempo. Een mooie tunnelloop, in totaal 9,1 kilometer. Al met al een leuke training, hier wordt je weer fit van.

Vluchtelingen in Jordanië
Belofte maakt schuld! Vorige week heb ik geschreven dat ik nog wat meer zou schrijven over de vluchtelingen in Jordanië. Hierbij een verhaal over de schrijnende situatie waarin veel mensen zich bevinden. De 31-jarige Nour had samen met haar man en negen kinderen een goed leven in Syrië. Totdat de oorlog uitbrak en het niet langer veilig was om te blijven. "Voor we moesten vluchten woonde ik met mijn gezin in Darayya. We hadden een groot huis met genoeg kamers, een mooie tuin en een auto voor de deur. Mijn man had een kapperszaak en werkte als trainer in de sportschool. Ik zorgde thuis voor de kinderen en het huishouden.Doordat de stad steeds gevaarlijker werd konden we niet anders dan onszelf in veiligheid brengen. Vlak voordat we vertrokken is mijn vader in de gevangenis gedood. We waren bang dat ze dit ook mijn man wilden aandoen. Voor ons een extra reden om weg te gaan.In een taxi zijn we met ons hele gezin gevlucht. Eerst zaten we in een vluchtelingenkamp, maar dat was erg zwaar. Door de koude winter ging de gezondheid van de kinderen al snel hard achteruit. Ik was zo bezorgd! Daarom zijn we naar de stad Hosson gegaan. Hier wonen we met z'n allen in twee kleine kamertjes. Het huis zelf is in slechte staat. Doordat de kachel kapot is, maak ik me zorgen over de winter. Brandstof is namelijk erg duur en de enige bescherming die we hebben tegen de kou zijn wat dunne matrassen en een paar dekens."

Al met al een triest verhaal. Gelukkig mogen we helpen. God wijst ons hierbij de weg. Jezus zegt in het Nieuwe Testament: Hebt uw naaste lief als uzelf. Hoe zou je het zelf vinden als je in zo'n situatie zou zitten? Zou je dan zelf ook graag geholpen willen worden? God wijst ons de weg in de Bijbel. Tot zover deze aflevering over Jordanië.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox