Het Parkgebouw is op zoek naar herinneringen in de vorm van verhalen, anekdotes of afbeeldingen. Foto: Parkgebouw.
Het Parkgebouw is op zoek naar herinneringen in de vorm van verhalen, anekdotes of afbeeldingen. Foto: Parkgebouw. (Foto: Parkgebouw)

Herinneringen aan het Parkgebouw: anekdotes

  Historie

RIJSSEN - Het is vakantie! Ook de Oude Dame neemt even rust. De komende weken vindt u op deze plek een aantal stukjes geschiedenis over het Parkgebouw, zodat u haar nóg een beetje beter leert kennen. Begin september zijn we weer volop in bedrijf en dan zien we u graag terug.

Er zijn veel herinneringen aan het Parkgebouw. Een aantal van deze anekdotes staan hieronder.

De politieauto
Mijn vader was lid van De Twente Zangers en die oefenden in de leeszaal op de eerste verdieping van het Parkgebouw, nog steeds overigens. Vaak kwam de politie dan 'een rondje park' doen. Op een keer gingen de politiemensen naar binnen en bleef hun auto, wij noemden die de 'patatwagen', voor het gebouw staan. De zangers als een haas naar beneden, tilden de auto op en schoven er betonblokken, waar de fietsen in konden staan, onder zodat de wielen net vrij kwamen van de grond. Toen de agenten terug kwamen en weg wilden rijden was er wel veel motorgeronk, maar de auto kwam natuurlijk niet in beweging. Na het schouwspel te hebben aangezien werd er weer flink op los geoefend. De politie is te voet versterking gaan halen om de blokken er onderuit te krijgen.

door Wim Kreijkes

De Selvera's
Als jongen van een jaar of zestien was ik vaak in het park te vinden. Ik zette dan mijn brommer, een Boy Zundapp die in Rijssen werd gemaakt, achter de muziekkoepel. De brommer had een buddyseat, ideaal om zo een beetje te smoezen met het andere geslacht. Maar ik was er ook voor mijn werk. Ik werkte toen bij Radio Schoneveld en die 'deed' het geluid toen op het park. Op een keer traden de Selvera's op in de muziekkoepel.

De Limburgse dames kwamen aan met de auto en verdwenen in de ruimte onder de muziekkoepel om zich om te kleden. Op enig moment had ik een geluidssnoer nodig uit het magazijntje, ook onder de koepel. Ik klopte natuurlijk keurig aan en hoorde een jolig 'kom binnen!' Ik deed de deur open en daar stonden de dames in bh en slip. Mensen, dat had ik nooit gezien! Ik moet een kop als een biet hebben gehad, want de dames reageerden met een geruststellend: 'Komt ge maar binnen jongeman, ge leert dit nog wel als ge wat ouder zijt'. Ik ben dit nooit vergeten. Overigens heb ik de Zundapp nog steeds.
door Gerard Baan, Holten

Over het Hek
Toen wij getrouwd waren woonden wij in het kasteel De Oosterhof. Wij waren toen buren van de beheerder van het Parkgebouw. Ik heb toen vaak voor hem gewerkt of vrijwilligerswerk gedaan tijdens de kerstdagen.
Bij evenementen heb ik vaak kaartjes verkocht samen met mijn buurman. Ik ben daarbij niet vergeten dat wij als jongens zelf over het gaas klommen. Ik zie ze nog voor mij staan, de jongens van het Hangera. Ze moesten dan even een boodschap doen op het park en mochten naar binnen. Pas als het evenement afgelopen was kwamen ze terug.

Deel herinneringen
De Oude Dame maakt nog steeds graag herinneringen. Hebt u een mooi verhaal, een leuke anekdote, gewoon wat losse herinneringen, of bijvoorbeeld een doos met foto's, deel ze dan met ons. Zet ze op de mail naar info@parkgebouw.nl of kom langs. Vanaf begin september zijn we er weer iedere werkdag van 9.00 uur tot 17.00 uur.

Bron
Uit 'Wat een theater - De geschiedenis van 100 jaar Parkgebouw en Volkspark in Rijssen, 1914 – 2014, geschreven door Aart Dokter.

Meer berichten




Shopbox